چرا بین گلها پنهون نمیشی

وقتی بارون میزنه

وقتی بارون میزنه

شاخه هامو میشکنه

دل تنها چرا تو مثل گنجیشکها پریشون نمیشی

منو می بینی و حیرون نمیشی

چی بگم ابری و بارون نمیشی

درد و می فهمی و درمون نمیشی

چی بگم با کی بگم راز تو رو

داری آتیش میگیری خون نمیشی

من که هر شب تا سحر

قصه ی عشقو تو گوشت می خونم

واسم افسانه یی و افسون نمیشی

تو بزرگی مثل دنیای خیال آدمها

نکنه غصه ی لیلی رو داری

واسه این قصه ها مجنون نمیشی

چی بگم ابری و بارون نمی شی

دردو می فهمی ودرمون نمی شی